Szczur ma 16 zębów, 2 siekacze,6 trzonowców w każdej szczęce. Nie ma przedtrzonowców i kłów, tak jak inne gryzonie.

Szczur wędrowny ma bardzo dobry słuch. Uszy są małe i gęściej owłosione niż u szczura śniadego lub hodowlanego.

Szczur oddaje takie odgłosy: parskanie, mruczenie i pisk.

Jedna para szczurów wędrownych może w ciągu roku mieć ponad 50 potomków !!! (dużo ;))

Zwierzęta doświadczalne, znane jako białe szczury laboratoryjne, to właśnie szczury wędrowne.

Szczur wędrowny w XVII wieku przybył do Europy i wyparł szczura śniadego, który w znacznie mniejszym stopniu potrafi się przystosować do zmiennych warunków.

Szczurzyca po zapłodnieniu może przechowywać dłuższy czas nasienie i zapłodnić się bez samca po pewnym czasie a jest to na wypadek jeśli by owych zabrakło.

Szczurzyca potrafi po zapłodnieniu (ruja poporodowa) wstrzymać ciąże by poczekać aż miot jaki urodziła się odchowa.

Samice sfinksa nie są w stanie wykarmić młodych ,które zazwyczaj umierają.

W przypadku śmierci samicy wychowującej potomstwo ktoś z klanu (ciotka ,siostra ,babka) może zastąpić matkę i wykarmić młode. Wtedy pojawia się laktacja u samicy ,która jest zastępczą matką.

Szczur śniady nie lubi wody i kanałów jest też wegetarianinem.

Szczur śniady : (Rattus rattus) synantropijny gryzoń; dł.do 25cm i tyleż ogona; pochodzi z pd.-wsch. Azji (tam nadrzewny); dziś kosmopolityczny; "szkodnik" może przynosić choroby (np. dżumę).

Szczur wędrowny: (Rattus norvegicus) synantropijny gryzoń; dł.do 30cm, ogona d0 23 cm , pochodzi z pd.-wsch. Azji;dziś kosmopolityczny (wypiera szczura śniadego), "szkodnik" może przenosić choroby.

Mangusta jest uważana za szczura faraona.

Autor: KaRa