Rodzina i krewni szczura

Jak zapewne, wiesz, szczur w obecnej postaci nie wziął się znikąd. Właściwie, to nie jest on nawet osobnym gatunkiem, a tylko odmianą, bądź krzyżówką dwóch innych gatunków szczurów.

W tym dziale napisze coś nie coś o obydwu gatunkach tych szczurów.

Szczur wędrowny (Rattus Norvegicus)

Rodzina - myszowate (Muridae)
Wygląd - długość głowy i tułowia 20 - 28cm, ogon 17 - 23 cm; masa ciała wynosi od 250 do 580g. Większy i cięższy od szczura śniadego. Ubarwienie brunatnoszare do czerwonawobrązowego, spód brudnobiały. Zdarzają się osobniki zarówno melanistyczne [z nadmiarem barwnika] jak i albinotyczne [zanik barwnika]. ogony tych szczurów są stosunkowo krótkie, bo liczą ok. 160 - 205 pierścieni. jego przekrój zimniejsza się ku końcowi, ale pozostaje okrągły. Pysk jest mniej ostry, a uszy mniejsze niż u szczura śniadego. Zagięte sięgają tylko do tylnego kąta oka. Siekacze pokryte są tylko na przedniej stronie, bardzo mocnym szkliwem barwy pomarańczowej, zabezpieczającym je przed zbyt szybkim ścieraniem.
Występowanie - nie jest w Europie gatunkiem rodzimym i nie wiadomo do końca jak tu przybył. W środowisku naturalnym gatunek ten występuje w Azji Wschodniej [np. Chiny] i strefie klimatu umiarkowanego na Syberii. Występuje na obszarze niemal całej Europy, ale centrum jego rozmieszczenia to obszary na północ od Alp.
Środowisko - W miastach zasiedla głównie systemy kanalizacyjne, piwnice, lochy i brzegi ścieków,; w środowisku naturalnym głównie w pobliżu wód; zwierzę naziemne.
Tryb życia - Zwierzęta są połączone związkami rodzinnymi, zajmują ściśle określoną pozycję w strukturze dominacyjnej, przy czym zajmowane miejsce jest ustalane w wyniku staczanych walk. Struktura społeczna stada rozluźnia się jednak, gdy szczurów jest więcej. Członkowie związku rodzinnego rozpoznają się po zapachu. Kontakty społeczne odgrywają ważna rolę. Zwierzęta obwąchują się wzajemnie i reagują natychmiast, gdy zlokalizują intruza, pachnącego inaczej. Postawa imponująca, lub oznaki uległości oznaczają pozycję w strukturze społecznej, co pozwala na unikniecie konfliktów. Szczur wyrusza na poszukiwanie pokarmu o zmierzchu. Gniazda zakłada na brzegach wód [i w stertach śmieci]. Komora mieszkalna jest pieczołowicie wyścielona liśćmi, włóknami roślin oraz wszystkim innym co na ściółkę się nadaje. Długie tunele, wychodzące na zewnątrz służą do natychmiastowej ewakuacji w razie zagrożenia i łączą się ze sobą innymi tunelami. Te tunele prowadza także do do komory spichrzowej gdzie gromadzony jest pokarm. W budynkach szczury korzystają z wszelkich możliwych ciemnych zakamarków i innych kryjówek.
Pokarm - Wszystkożerny.
Rozród - rozmnaża się prawie cały rok. Duża płodność. W miocie jest od 7 do 11 młodych. ich liczba zależy od kondycji i wieku matki. Ciąża trwa ponad 3 tygodnie. Młode otwierają oczy po 6 dniach, po 3 miesiącach odchodzą od matki.
Galeria wędrownego - 1|2|3|

Szczur śniady (Rattus Rattus)

Rodzina - myszowate (Muridae)
Wygląd - długość głowy i tułowia 15 - 23 cm, ogon 17 - 25 cm zawsze dłuższy od ciała; masa ciała wynosi od 140 do 200g. Uszy większe niż u szczura wędrownego, cienkościenne i prawie nieowłosione. Zagięte do przodu zakrywają oczy lub sięgają przynajmniej do ich środka. ogon pokryty średnio 254 (od 220 do 290) łuskowatymi pierścieniami. Ubarwienie grzbietu czarnoszare do szarobrązowego, spód ciała jaśniejszy. W sierści grzbietu liczne długie włosy ościste, nadające szczurowi nieco nastroszony wygląd. Osobniki występujące w europie Południowej charakteryzują się ostro odcinająca się biała stroną brzuszną.
Występowanie - przybył do Europy w czasach wczesnohistorycznych z Indii, prawdopodobnie przez Afrykę. Rozprzestrzenił się bardzo szeroko w Europie Południowej i Środkowej; przystosował się do życia w bliskim sąsiedztwie człowieka. Preferuje elewatory zbożowe i obszerne strychy choć zdarza mu się żyć z dala od ludzkich kolonii.
Tryb życia - Aktywny głównie o zmierzchu i we wczesnych godzinach porannych, choć spotkać go można praktycznie o każdej porze dnia. W obszarze śródziemnomorskim największa aktywność wykazuje w nocy. Rzadko żyje samotnie. Tworzy stada liczące od 20 do 60 osobników, bez żadnej wyraźnej struktury dominacyjnej. Jako szczególną osobliwość, należy wspomnieć tak zwanego - króla szczurów. Przy dużym zagęszczeniu populacji zdarza się, że 6 - 12, a niekiedy nawet do 32 szczurów splecionych ogonami tworzy zwarty kłąb. Póki co nawet naukowcy nie są w stanie wyjaśnić jak do tego dochodzi i jakie to ma znaczenie...
Znakują zapachem objęty w posiadanie teren rozsmarowując kał i mocz w postaci smug na podłodze i belkach stropowych. Ten gatunek szczura nie kopie nor w ziemi. Swoje gniazda, wykonane z bezładnej mieszaniny papieru, szmat i włókien roślinnych, umieszcza w belkowaniu stropu na strychu, w szparach i pustych przestrzeniach pod podłogą. Gniazdo lęgowe jest większych rozmiarów.
Pokarm - zjada wszelkie możliwe pożywienie, głównie pochodzenia roślinnego; zdarza mu się powodować znaczne szkody w elewatorach zbożowych i magazynach produktów spożywczych.
Rozród - rozmnaża się prawie cały rok. Przeciętnie rodzi się 7 młodych, które po 3 miesiącach osiągają dojrzałość płciową. Ciąża trwa 21 - 23 dni. Częstość wydawania na świat potomstwa i liczba młodych w miocie zależy od zagęszczenia populacji - wraz z jej wzrostem spada.
Galeria śniadego - 1|2|3|