Słysząc szczur pierwszą rzeczą jaka przychodzi do głów większości ludzi jest ohydny, brudny, przenoszący choroby śmierdziel z obrzydliwym ogonem. Pojęcie z okresu średniowiecza... Niestety trwa do dziś. Jednakże istnieje pewna grupa osób, które zauważyły szczura udomowionego, bo tylko o takim jest tu mowa jako zwierzę niebywale inteligentne, przywiązujące się do człowieka, żywiołowe i temperamentne, skore do zabaw i figli. Zwierzę o niebywałej płodności, niestety mniej odporne na choroby niż dzicy kuzyni, czyste. Dodatkowo niekłopotliwe w utrzymaniu i "poręczne". O kwestiach gustu się nie dyskutuje więc nie zamieszczę tu dywagacji na temat tego czy szczury są ładne czy brzydkie - każdemu w końcu podoba się co innego.

Tak czy owak jako ciekawostkę napiszę, że w pewnym kraju planowano zastąpić psy policyjne szczurami. Dowodzi to ich inteligencji. Innymi powodami są właśnie łatwość w utrzymaniu, niski koszt zakupu i poręczność. Dodatkowo pokazuje to, że szczurzy węch nie ustępuje psiemu.

Obecnie szczury polskie jakoś, dzięki miłośnikom i stowarzyszeniom wychodzą na prostą. Powstają profesjonalne hodowle, gdzie kładzie się nacisk na zdrowie, charakter i barwę. Dzięki temu być może w przyszłości otrzymamy osobniki bardziej odporne na choroby, wolne od pewnych chorób dziedzicznych i piękne eksterierowo. Być może wkraczam trochę w sferę marzeń, ale w końcu to piękna rzecz :) .

Niemniej powracając do samego szczura moim prywatnym zdaniem niewiele różni się on od psa. To naprawdę wspaniałe zwierzątko, potrafiące zaprzyjaźnić się z człowiekiem, niekłopotliwe w utrzymaniu o bogatym zróżnicowanym charakterze i dużej inteligencji. Jeśli chcecie dowiedzieć się o nich czegoś więcej zapraszam do dalszej lektury - a trochę jej jest :) .