Szczurki są zwierzętami bardzo specyficznymi - ich metabolizm
znacznie różni się od naszego, chociaż chorują na to samo, co ludzie. Często
przegapiamy pierwsze objawy choroby, a przecież pupil nie powie nam, że jest
chory. A może jednak powie, jeśli nauczymy się, gdzie szukać wskazówek.
Pamiętajmy jednak, że weterynarze po coś są i nie leczmy wszystkiego na własną
rękę.
1. WAGA
Bardzo ważnym wskaźnikiem zdrowia szczura jest jego apetyt, pragnienie i
związana z nimi waga. Wszystko to należy regularnie [w miarę możliwości
kontrolować]. Wagę warto zapisywać w kalendarzu - będziemy wyraźniej widzieli
jak zmienia się w czasie. Nie warto ważyć szczura tuż po jedzeniu, to zafałszuje
wynik. Za szczególnie niepokojące można uznać nagłe spadki wagi powyżej 15 gram
lub minimalne, ale ciągłe spadki trwające dłużej niż 3-4 dni. Co robić? Można
spróbować szczura dokarmiać np. Nutri Drinkiem, ale jeśli nie uzyskamy żadnego
efektu, to konieczna będzie wizyta u weterynarza.
2. SIERŚĆ
Stan okrywy włosowej oddaje bardzo dobrze stan całego organizmu. Sierść gęsta,
lśniąca, to sierść zdrowa. Wszelkie jej wypadanie [oprócz odmian okresowo
łysiejących], stroszenie czy zmiany skórne powinny nas zaniepokoić. Warto zacząć
od podawania witamin i Beta Glukanu [Scanomune], ale należy pamiętać, że
obecność pasożytów najczęściej objawia się właśnie złym stanem skóry i sierści.
Również na skórze odbija się zła dieta i wszelkie alergie - najczęściej są to
drobne strupki i częste drapanie się u zwierzaka. Tu przydaje się specjalista od
gryzoni, który odróżni alergie od pasożytów i zastosuje odpowiednie leczenie.
3. USZY
Uszy, a raczej ich wygląd również może nam wiele powiedzieć o stanie ogólnym
zwierzaka. Wszelkie wydzieliny uszne o brzydkim zapachu wskazują na obecność
stanów zapalnych i konieczność wkroczenia weterynarza. Zmiany wyglądu -
postrzępienia czy krostki [jeśli wykluczymy urazy mechaniczne] wskazują na
obecność pasożytów i również wymagają interwencji weterynaryjnej.
4. SKÓRA
Jeśli złapiemy szczura za skórę, a ta wraca na miejsce powoli, to zwierzak jest
odwodniony i warto wkroczyć z kroplówkami lub kontrolowanym
dokarmianiem/pojeniem. Odwodnienie jest bardzo niebezpieczne i wymaga
natychmiastowej reakcji. Pierwsze, co sprawdzamy to, czy poidło jest napełnione
i działa.
Wszelkie strupki czy łupież powinny zostać skonsultowane z lekarzem. W przypadku
samców zdarza się występowanie pomarańczowego łupieżu na tle hormonalnym - nie
jest to groźne, aczkolwiek warto zasięgnąć rady weterynarza.
5. ZĘBY
Zdrowe zęby u szczura są żółte. Wszelkie przebarwienia na biało wskazują na
wyraźny brak minerałów i witamin. Przy braku apetytu warto zwrócić uwagę, czy
zęby nie są za długie lub skrzywione. Prawidłowy wygląd zębów:
http://www.ratbehavior.org/Teeth.htm
6. PORFIRYNA
Wycieka z nosa, oczu, czasem u samic z pochwy. Jest ciemnoczerwona i przypomina
krew - przez osoby nie znające się często z nią mylona. Pojawia się w sytuacjach
stresowych, przy osłabieniach organizmu, często jest efektem mniej lub bardziej
poważnej choroby. Należy pomagać zwierzęciu oczyścić zabrudzone miejsce, podać
witaminy w Vibovicie i Beta Glukan [Scanomune]. Jeśli występują inne niepokojące
objawy należy udać się do weterynarza.
7. ODDECH
Szczury bardzo często mają problem z drogami oddechowymi. Warto zwracać uwagę na
częstotliwość ich oddechu i wszelkie jej anomalie. Katar, kichanie, ciężki
oddech, mocna praca boków, wszelkie świsty, gruchania - wszystko to wskazuje na
chorobę i powinno zostać skontrolowane przez lekarza. Jeśli szczur jest w
wystarczająco dobrym stanie, a my mamy taką możliwość warto postarać się o
zdjęcie RTG przed właściwą wizytą, rentgen klatki piersiowej wykaże ewentualne
ogniska choroby.
8. SERCE
Serce to kolejna pięta achillesowa szczurów - wszelkie zasinienia kończyn, warg,
ogona, warg sromowych, zbyt szybkie męczenie się, dziwna ospałość może wskazywać
na problemy kardiologiczne. U szczurów połączone często z problemami płucnymi.
Jest to dość oczywiste - płuca źle pracujące nie dotleniają organizmu w
wystarczającym stopniu i serce może być osłabione. W domu niewiele można na to
poradzić, czeka nas i szczura weterynarz i to najlepiej kardiolog - wskazane
jest wykonanie badania EKG [o ile stan szczura na to pozwala]. WAŻNE -
szczurkowi z problemem kardiologicznym nie wolno robić inhalacji, które z kolei
są wskazane podczas schorzeń dróg oddechowych. Trzeba być ostrożnym!
9. RUCH
Jeśli szczurek dziwnie przechyla się na jedną stronę, ma kłopot z utrzymaniem
równowagi, przechyla dziwnie głowę na jedną stronę, możemy podejrzewać, że mamy
do czynienia z zapaleniem ucha lub mózgu i każda minuta się liczy - szczur musi
jak najszybciej trafić w ręce dobrego lekarza i dostać leki.
Na starość u szczurów często pojawia się zanik mięśni [szczególnie tylnych
łapek] - trzeba zadbać, żeby taki szczur miał niską i wygodną klatkę.
Problem z poruszeniem może również wskazywać na urazy kręgosłupa i/lub miednicy
- innymi słowy wszystko, co nas zaniepokoi należy obserwować, a jeśli nie mija
dobrze zdiagnozować. Tu przydaje się RTG kręgosłupa i miednicy.
Należy również wziąć pod uwagę mechaniczne uszkodzenia kończyn.
10. INNE
Na co jeszcze zwrócić uwagę?
-na kondycję szczura: jego rytm dobowy i jego ewentualne zakłócenia
-na załatwianie potrzeb fizjologicznych
-na nagłe zmiany charakteru - szczur, który np. nagle staje się agresywny może
wcale nie być złośliwy, a obolały
-na wszelkie guzy, zgrubienia - co jakiś czas warto ulubieńca dokładnie obmacać:
szczury często umierają z powodu raka niestety
-na wahania temperatury - najlepiej wyczuwalne na ogonie szczura
-plamy na ogonie, jeśli nie są brudem wskazują na niedobór witaminy A - z jej
uzupełnianiem należy uważać, łatwo można przedawkować
To oczywiście nie wszystko - tylko taki skrót najistotniejszych rzeczy, które
mogą wskazywać na to, że szczurek jest chory. Pierwszym jego lekarzem jesteście
Wy - jeśli coś zaniedbacie, przeoczycie, to wywiad u weterynarza może dać mylne
wnioski. I może dziwna uwaga, ale wg mnie dość ważna - nie ufajcie żadnemu
lekarzowi na 100%: uczcie się, czytajcie, pytajcie - w nic nie wierzcie na
słowo.
Tekst stworzony przez Żanetę
Lewandowską na podstawie doświadczeń własnych. Kopiowanie jego cześci lub
całości zabronione.